کابل فیبر نوری

کابل فیبرنوریکابل فیبر نوری با مس متفاوت است زیرا به جای سیگنالهای الکتریکی ، از پرتوهای نوری برای انتقال داده استفاده می کند. به همین دلیل ، فیبر اغلب می تواند در مسافت های بیشتر کار کند و به مراتب کمتر در معرض تداخل الکترومغناطیسی است.

دو نوع اصلی کابل شبکه فیبر نوری وجود دارد: سینگل مود ( Single Mode )  و مالتی مود ( Multi Mode ) .  کابل شبکه فیبر مالتی  MMF)   از چندین رشته شیشه ای یا پلاستیکی در داخل هر کابل استفاده می کند. این کار برای ایجاد انعطاف پذیری بیشتر کابل انجام می شود به طوری که هنوز قادر به انتقال ایمنی سیگنال از یک طرف کابل به سمت دیگر آن باشد.

فیبر مالتی برای انتقال اترنت در دو اندازه متفاوت هسته ای ، 50 و 62.5 میکرون ارائه می شود. کابل شبکه MMF بیشتر برای اجرای مسافت های کوتاهتر استفاده میشود.

فیبر یک حالته (SMF) از یک رشته شیشه ای به عنوان وسیله ای برای انتقال ، استفاده می کند . SMF می تواند داده ها را در مسافت های طولانی تر و با سرعت بالاتر انتقال دهد. دلیل این امر این است که هسته کوچکتر پرتوی نور را مجبور به حرکت بسیار تندتر در مقایسه با هسته های بزرگتر  MMF  ، می کند ، و در نتیجه باعث می شود تا پرتوی نوری در اطراف خود بتواند جهش کند.

فیبر دارای رتبه بندی نوری چند حالته (OM) است. امتیاز OM یک استاندارد ISO 11801 است که حداکثر سرعت اترنت را تعیین می کند و مسافت هایی را که کابل شبکه فیبرنوری می تواند انتقال و دریافت کند را ، تعیین می کند. کابل های OM1 و OM2 قدیمی ترین نوع کابلهای فیبر نوری هستند و با استفاده از فرستنده های 1000BASE-SX  ، می توانند اترنت  انتقال گیگابیتی را در فاصله حدود 300 متر حمل کند. اگر شما در حال اجرای فرستنده و گیرنده های 10Gb یا بالاتر هستید، میتوانید از  کابل فیبر نوری دارای رتبه OM3  و OM4  استفاده کنید. چون این کابل ها بهینه شده توسط لیزر هستند .

کابل های فیبر نوری با توجه به تعداد کورها ( Core ) از کابل فیبر نوری 2 کور ، 4 کور ، 8 کور ، 12 کور به بالا موجود هستند.

کانکتور های فیبر نوری

کانکتورهای فیبرنوری زیادی از جمله FC، ST، SC و MT-RJ وجود دارد . متداول ترین فیبر اتصال دهنده ای که امروزه مورد استفاده قرار می گیرد ، کانکتور LC است. در داخل مرکز داده ، ممکن است کابل را که دارای یک کانکتور منفرد در یک طرف و دارای چهار کانکتور در طرف دیگر است ، اجرا کنید. این حالت به کابل “اختاپوس” مشهور است. این کابل وظیفه گرفتن اتصال 40GBASE QSFP+   و تقسیم آن به اتصالات +4-SFP   را دارد که با 10Gbps کار می کنند.

قابل ذکر است که کانکتور نقش مهمی در سرعت انتقال دارد. پس در انتخاب آن دقت کنید.

 

کابل شبکه Twinaxial

Twinax-کابلآخرین نوع کابل شبکه که باید درباره آن بدانید کابل دوقلو یا Twinax است. این کابل شبیه به کابل کواکسیال (coaxial) است که شما برای کابل تلویزیون از آن استفاده می کنید . اما در مرکز داده (Data center) ، کابل کشی Twinax به دلیل قابلیت هزینه پایین و زمان بر نبودن ، انتخابی محبوب برای ترمینال های بسیار کوتاه 10Gbs و 40Gbs  است.

بیشتر کابل شبکه های Twinax که اغلب می بینید، به نام کابل های Direct Attach Copper (DAC) شناخته می شوند. این کابل ها با گیرنده هایی که مستقیماً به درگاه +SFP یا +QSFP متصل می شوند،  به کار می روند. یک DAC  پسیو 10GbE می تواند در مسافتی تا 30 فوت کار کند. یک DAC  پسیو که  40GbE با رابط +QSFP کار می کند می تواند تا 15 فوت فاصله داشته باشد .