در مورد انواع مختلف کابل ها و محل استفاده آنها در شرکت ها بهترین اطلاعات را کسب کنید

بخشی از کار هر مهندس شبکه ، درک کابل کشی شبکه است: انواع مختلف کابلهای موجود در بازار ، قابلیت های آنها و موارد استفاده بهینه از آنها. گرچه کابل کشی در حال سوق به سوی نسل های تازه ای از سخت افزار است ، ولی این کار ، با گذشت زمان و به آرامی تکامل می یابد. در این مقاله ، برخی از متداول ترین انواع کابل کشی شبکه در شرکت ها را شرح می دهم و توضیح می دهم که چرا یک نوع کابل کشی ممکن است  در سناریوهای استقرار خاص بر دیگری ارجح باشد.

کابل کشی مس

کابل کشی مس گسترده ترین وسیله انتقال اترنت در شبکه های سازمانی است.  یک کابل اترنت ، به تنهایی ازهشت سیم تشکیل شده است که محکم به یکدیگر پیچیده شده اند. این به سیگنالهای الکترونیکی کمک می کند تا ضمن طی کردن طول کابل ، قدرت خود را حفظ کنند. اترنت مس تقریباً به طور انحصاری از RJ45 برای اتصال به کارت شبکه ، روتر ، سوئیچ و سایر دستگاههای مجهز به اترنت مس ، استفاده می کند.

کابل های مس هم به عنوان کابل کشی شیلد توئینز (STP) و هم کابل کشی بدون شیلد توئینز (UTP)  در دسترس هستند. اغلب کابل کشی STP را در جاهایی مشاهده می کنید که تداخل الکترومغناطیسی بسیار زیاد  است ، مانند کارخانه های تولیدی با قطعات بزرگ تجهیزات. اما کابل کشی UTP متداول تر است زیرا در مقایسه با STP ارزان تر ، پایدارتر و در برابر لرزش ، مقاومتر است.

 

کابل های مس نیز دارای رده بندی های مختلفی هستند.  طبقه بندی کابل ها ، یک استاندارد TIA / EIA-586 است که میزان داده ها و مسافت هایی را که اترنت می تواند با اطمینان از کابل رد کند را ، تعیین می کند. استانداردهای رایج شامل Cat5 ، Cat5e ، Cat6 و Cat6A است. بسیار مهم است که شما هنگام انجام ارتقاء شبکه ، دسته کلی کابل خود را بشناسید به عنوان مثال ، کابل کشی Cat5 می تواند با سرعت های اترنت گیگابایتی کار کند. اما برای استفاده از استانداردهای جدید چند گیگابایتی مانند NBASE-T ، باید از کابل کشی Cat5e یا بالاتر استفاده شود. با حرکت حداکثری 10گیگ  بر روی مس ، Cat5e  آن را قطع نمی کند. در این مرحله است که شما مجدداً کابل را به Cat6 یا بالاتر تبدیل کنید.

 

فیبرهای نوری

کابل کشی فیبر نوری با مس متفاوت است زیرا به جای سیگنالهای الکتریکی ، از پرتوهای نوری برای انتقال داده استفاده می کند. به همین دلیل ، فیبر اغلب می تواند در مسافت های بیشتر کار کند و به مراتب کمتر در معرض تداخل الکترومغناطیسی است. کابل کشی فیبر نیز از نظر قطر بسیار کوچکتر است. اگر تعداد زیادی کابل را داخل سینی های کابل و از طریق سقف و کف بکشید ، می تواند از نظر صرفه جویی در فضا بسیار سودمند باشد.

 

دو نوع اصلی کابل کشی فیبر نوری وجود دارد: چند حالته و تک حالته.  کابل کشی فیبر چند حالته (MMF) از چندین رشته شیشه ای یا پلاستیکی در داخل هر کابل استفاده می کند. این کار برای ایجاد انعطاف پذیری بیشتر کابل انجام می شود به طوری که هنوز قادر به انتقال ایمنی سیگنال از یک طرف کابل به سمت دیگر آن باشد.  فیبر چند حالته برای انتقال اترنت در دو اندازه متفاوت هسته ای ، 50 و 62.5 میکرون ارائه می شود. کابل کشی MMF بیشتر برای اجرای مسافت های کوتاهتر بین لبه های سوئیچ و از سوئیچ ها به سرورها ، ذخیره سازی و سایر سخت افزارهای زیرساختی که از کارتهای شبکه با قابلیت فیبر استفاده می کنند ، استفاده می شود.

فیبر یک حالته (SMF) از یک رشته شیشه ای به عنوان وسیله ای برای انتقال ، استفاده می کند .

SMF می تواند داده ها را در مسافت های طولانی تر و با سرعت بالاتر انتقال دهد. دلیل این امر این است که هسته کوچکتر پرتوی نور را مجبور به حرکت بسیار تندتر در مقایسه با هسته های بزرگتر  MMF  ، می کند ، و در نتیجه باعث می شود تا پرتوی نوری در اطراف خود بتواند جهش کند.

 

فیبر دارای رتبه بندی نوری چند حالته (OM) است. امتیاز OM یک استاندارد ISO 11801 است که حداکثر سرعت اترنت را تعیین می کند و مسافت هایی را که کابل فیبر می تواند انتقال و دریافت کند را ، تعیین می کند. کابل های OM1 و OM2 قدیمی ترین نوع کابلهای فیبر نوری هستند و با استفاده از فرستنده های 1000BASE-SX  ، می توانند اترنت  انتقال گیگابیتی را در فاصله حدود 300 متر حمل کند. اگر شما در حال اجرای فرستنده و گیرنده های GbE  10 یا بالاتر هستید، و می خواهید کابل کشی دارای رتبه OM3  و OM4 را ارتقا دهید. این کابل ها بهینه ساز لیزری هستند و می توانند 100 GbE  متر یا بیشتر را تحت فشار قرار دهند.

کانکتورهای فیبر زیادی از جمله FC، ST، SC و MT-RJ وجود دارد . متداول ترین فیبر اتصال دهنده ای که امروزه مورد استفاده قرار می گیرد ، کانکتور LC است. در داخل مرکز داده ، ممکن است کابل را که دارای یک کانکتور منفرد در یک طرف و دارای چهار کانکتور در طرف دیگر است ، اجرا کنید. این حالت به کابل “اختاپوس” مشهور است. این کابل وظیفه گرفتن اتصال 40GBASE QSFP+   و تقسیم آن به اتصالات 4-SFP+   را دارد که با Gbps 10 کار می کنند.

کابل کشی Twinaxial

آخرین نوع کابل کشی که باید درباره آن بدانید کابل دوقلو یا Twinax است. این کابل شبیه به کابل کواکسی (coaxical)است که شما برای کابل تلویزیون از آن استفاده می کنید ، اما در مرکز داده (Data center) ، کابل کشی Twinax به دلیل قابلیت هزینه پایین و زمان بر نبودن ، انتخابی محبوب برای ترمینال های بسیار کوتاه 10 و 40GbE  است.

بیشتر کابل کشی های Twinax که اغلب می بینید، به نام کابل های Direct Attach Copper (DAC) شناخته می شوند. این کابل ها با گیرنده هایی که مستقیماً به درگاه SFP + یا QSFP + متصل می شوند،  به کار می روند. یک DAC  پسیو GbE  10 می تواند در مسافتی تا 30 فوت کار کند.یک DAC  پسیو که  GbE 40 با رابط QSFP + کار می کند می تواند تا 15 فوت فاصله داشته باشد. به مانند کابل های فیبر نوری اختاپوسی ، کابل های برش دهنده QSFP + SFP + از فاکتورهای فرم یک DAC هستند.

 

دکل pol

زیر مجموعه ای از دکل های تک پایه هستند که برای ارتفاع های کم استفاده می شود. از نظر وزن سبک هستند و معمولا جهت نصب بر روی بام استفاده می شوند. به نوع زمینی این دکل ، میکرو هم گفته می شود. بدنه این نوع دکل لوله بوده و سکشن ها به صورت فلنچ به فلنچ به هم متصل می گردند. دستگاه رپیتر در بحث مخابرات عمدتا بر روی این نوع دکل قرار گرفته و به دکل میکرو رپیتر مرسوم می باشد.

 

دکل ICB

این نوع دکل به دلیل وجود فونداسیون پیش ساخته از سرعت بالایی در نصب و تجهیز برخوردار بوده و همچنین مزیت بارز آن قابلیت جابه جایی از مکانی به مکان دیگر می باشد. مزیت دیگر این دکل نسبت به دکل های خودایستا سکشن های یکپارچه آن می باشد که در سرعت نصب تاثیر گذار است.

این نوع دکل تا ارتفاع 48 متری در سکشن های 6 متری با قاعده مثلثی طراحی و نصب شده و قابلیت نصب استراکچر xpole و microwave mounting را دارد.

دکل فوق دارای سطح بادگیر 15 متر مربع و سرعت باد 130 کیلومتر بر ساعت می باشد.

پوشش گالوانیزه منطبق با استانداردهای TIA/EIA-222F

 

دکل (NB) Narrow Base

دکل های NB مشابه دکل های خود ایستا هستند ، که با توجه به فاصله کم لگ های دکل از یکدیگر ، فضای کمتری را اشغال می کنند.

دکل های فوق تا ارتفاع 48 متر و سرعت باد 130 کیلومتر بر ساعت و سطح بادگیر 15 متر مربع قابل طراحی و تولید می باشند.

 

دکل Monopole

دکل منوپل به دکلی گفته می شود که به صورت تک پایه باشد . این دکل با لوله های اسپیرال و چند وجهی ساخته می شود. این نوع دکل با توجه به فضای کمی که اشغال می کند مد نظر قرار گرفته و در محیط های شهری که زمین از ارزش بالایی برخوردار است استفاده گردیده و ظرفیت باربری آنها با توجه به تک پایه بودن محدود می باشد.

دکل منوپل تولیدی این شرکت تا ارتفاع 36 متر ، طراحی و تولید گردیده است، بدنه لوله ای اسپیرال و چند وجهی ، قابلیت نصب استراکچر XPOLe, VPOLe , Microwave mounting در ارتفاعات مختلف را دارا می باشد. پوشش گالوانیزه گرم منطبق با استاندارد TIA/EIA-222F

 

دکل self-supporting

دکل های خودایستا در دو نوع 3 پایه و 4 پایه تولید گردیده و پایه ها با اعضای خرپایی به هم متصل می  شوند.این نوع دکل ها با توجه به فاصله زیاد پایه ها توانایی نگهداری انواع انتن ها و همچنین مقاومت در برابر سرعت باد شدید ، وارد بر دکل را داراست.

هر سکشن معمولا 6 متر بوده و مبنای طراحی  این نوع دکل ها نوع و تعداد آنتنهعای نصب شده بر روی آن و همچنین سرعت باد منطقه نصب آنت های دکل است.

تمام قطعاتدکل بر اساس نقشه ساخت به طور مجزا ساخته شده و برای جلوگیری از خوردگی و زنگزدگی گالوانیزه گرم می شوند . و این قطعات با توجه به نقشه نصبی که همراه دکل موجود است به آسانی قابل نصب می باشد.

انواع دکل Self-supporting

1-     دکل خود ایستا لوله نبشی

پایه های آن لوله و اجزای داخلی دکل نبشی می باشد، اتصال سکشن ها به صورت فلنچ بوده و اتصال اجزای داخلی دکل به صورت پیچ و مهره خواهد بود.

2-     دکل خود ایستا تمام نبشی

تمام اجزای آن نبشی 90 درجه می باشد و تمام قطعات به وسیله پیچ و مهره به یکدیگر متصل می شوند.

دکل های فوق تا ارتفاع 120 متر و سطح بادگیر 30 متر مربع و سرعت باد 160 کیلومتر بر ساعت قابل ساخت می باشد.

 

دکل Guyed

دکل مهاری به دکلی گفته می شود که به وسیله مجموعه کابلهای فولادی به زمین یا تکیه گاه دیگری مهار می گردد. مزیت این نوع دکل ، وزن پایین و سبکی سازه دکل بوده و اغلب در شبکه همراه ،  رادیو و بی سیم و شبکه های رایانه ای دور و در مکانهایی که فضا به قدر کافی موجود باشد مورد استفاده می گردد. دکل مهاری با قابلیت نصب در پشت بام منازل و ادرات ، می تواند از مزیت ارتفاع ساختمان به نمفع کاربران برای پوشش بیشتر شبکه بهره گیری نماید. دکل مهاری بسته به ابعاد و نوع ساخت به چند دسته تقسیم می شود:

از انواع آن می توان به دکل های سری G با قاعده مثلثی شکل ( سه وحهی و جهار وجهی ) اشاره کرد که با انواع G65 با قاعده 65 سانتی متر ، G55 با قاعده 55 سانتی متر، G45 با قاعده 45 سانتی متر ، G35 وG80 ، تا ارتفاع 60 متر تولید می شوند. این دکل ها به صورت سه ضلعی  و به صورت سکشن های سه متری مورد استفاده قرار میگیرند.

دکل های فوق دارای سرعت باد 130 کیلومتر بر ساعت و سطح بادگیر 7 متر مربع تولید می گردد.

              شرکت شایگان ارائه دهنده خدمات فروش، نصب و یا باز کردن دکل مهاری می باشد پس برای استفاده از این خدمات  با ما تماس حاصل فرمایید

 

دکل انتقال نیرو

انرژی الکتریکی را می توان بطور اقتصادی به فاصله های دور انتقال داد. برق از نیروگاه تا مراکز بار به وسیله خطوط انتقال فشار قوی انتقال می یابد.

اکثر خطوط انتقال ، هوایی می باشند زیرا خطوط زمینی برای انتقال به فواصل زیاد بسیار گران تمام می شوند.

هادی های خطوط هوایی به وسیله به وسیله برجهای مشبک فولادی (دکل) ، جهت عایق نمودن هادیها از زمین در هر نوع شرایط جوی و جلوگیری از تماس اتفاقی می باشد.استفاده از پایه های بلند این امکان را می دهد تا از اسپان های بلند ئو در نتیجه تعداد پایه های کمتری استفاده کرد.

 

دکل های پرچم

دکل های موجود در جاده ها و پرچم ها به علت سرعت باد و شرایط مختلف محیطی باید به دقت مورد مطالعه و ارزیابی قرار گیرند.

طراحی این نوع دکل ها با توجه به شرایط جوی نیازمند محاسبات دقیق و تجربه زیادیاست.

 

دکل های روشنایی

دکل های روشنایی بهترین راه حل برای روشنایی فضاهای باز با ابعاد بزرگ می باشد. با توجه به نوع کاربری دکل و محلی که برای آن طراحی شده است امکان نصب پرژکتور با توان های مصرفی مختلف به تعداد 6 تا 36 عدد بر روی آن وجود دارد.

موارد کاربرد :

پارکینگ های روباز

محوطه کارخانجات

باراندازها،بنادر و فرودگاهها

پارک ها و مکان های تفریحی

میادین و استادیوم ورزشی

سایت های نفت ، گاز و پتروشیمی

 

دکل های استادیوم

دکل ها و سازه های استادیوم در ارتفاع های متفاوت برای روشنایی محوطه های ورزشی طراحی و ساخته شده اند. طراحی و ساخت این نوع سازه ها به متراژ ورزشگاه ، میزان روشنایی مورد نیاز ، شرایط محیطی ، تعداد تماشاگران و … بستگی دارد.

 

به بیانی ساده MPLS یک بستر ارتباط خصوصی است که به وسیله مخابرات و برخی شرکت های خصوصی به مشتریان داده می‎شود. این ارتباط از طریق سیم تلفن ، فیبر و روشهای دیگر میان دو طرف امکان پذیر است. خصوصی بودن MPLS به این دلیل است که سیستم‎های متصل به MPLS به اینترانت دسترسی نداشته و از بیرون شبکه نیز امکان ارتباط با داخل وجود ندارد.

یکی از مزیتهای MPLS این است که به دلیل اینکه میان لایه دو  ( Data link )و سه ( Network ) درون شبکه کار میکند کاری شبیه به IP Routing ولی در لایه دو ( Data link ) شبکه  ، انجام میدهد یعنی با برچسب زدن به بسته های ارسالی در شبکه امکان این را فراهم میکند که بسته ها با سرعت بیشتری به مقصد خود برسند. MPLS زمانی بوجود آمد که در شبکه های کلان  ، روترها به اندازه این عصر توانایی مسیریابی را نداشته و تعدد مشتریان، سرعت شبکه در بستر پهناور را کاهش میداد ، از اینرو MPLS با Label گذاری مشخص برای هر مشتری ، بسته ها را تفکیک میکند تا مسیریابی قبل از لایه سه ( Network )  و به نوعی بعد از لایه دو (Data ink )صورت پذیرد. در واقع میتوانیم بگوییم با تکنولوژی MPLS این امکان را به سوئیچ لایه دو  (Data Link)میدهیم تا مسیریابی را انجام دهد.

امروزه همانطور که پیشتر گفتیم به دلیل پیشرفت روترها در مسیریابی و تکنولوژی ، از تکنولوژی MPLS برای کیفیت بهتر سرویس و  شبکه های خصوصی یعنی VPN استفاده میشود. البته این VPN با VPN استفاده شده در بستر اینترنت متفاوت است. یعنی شما در این مورد شبکه شهر خود را به شبکه دیگری که در شهر دیگری دارید متصل میکنید.

امروزه از تکنولوژی IP استفاده بیشتری را میکنیم اما اگر به دنبال کیفیت مطلوبتر در شبکه هستیم میتوانیم از پروتکل IPMPLS یا در حقیقت IP به اضافه MPLS استفاده کنیم.

برای راه اندازی MPLS ابتدا بسته به نوع سرویس بر روی زوج سیم و مودم مخصوص یا مودم ADSL ویا بر روی بستر های دیگر نقاط ، به مرکز MPLS متصل می گردند ، سپس با کمک روتر و انجام تنظیمات مربوطه یکپارچه سازی شبکه ها انجام می پذیرد.