چگونه یک بستر دورکاری Telework امن ایجاد کنیم؟

بازدید: 323 بازدید

امروزه دورکاری به بخش جدایی‌ناپذیر ساختار کاری سازمان‌ها و کسب‌وکارها تبدیل شده است. ایجاد یک زیرساخت استاندارد و ایمن برای فعالیت کارکنان خارج از دفتر، نه‌تنها بهره‌وری و انعطاف‌پذیری تیم را افزایش می‌دهد، بلکه ضامن حفظ امنیت داده‌های حیاتی شرکت در بستر اینترنت خواهد بود. در این راهنما صفر تا صد راه‌اندازی بستر دورکاری (Telework) را به‌صورت گام‌به‌گام و کاربردی بررسی می‌کنیم.

آیین نامه دورکاری

در سال1389 «آیین‌نامه دورکاری کارمندان» با هدف ایجاد انعطاف کاری و کاهش رفت و آمد کارمندان سازمانهای دولتی ابلاغ شد. این خبر اگر چه در نوع خود قدیمی است اما به لحاظ موقعیت فعلی ایجاد شده بعلت شیوع ویروس کرونا مورد توجه بسیاری از شرکت ها و مدیران شرکت ها قرار گرفته است و در موقعیت فعلی یکی از بهترین راهکارها برای جلوگیری از ازدحام بی مورد و ایجاد آلودگی در سازمان  است.

دورکاری چیست؟

بر اساس آیین نامه مصوب برای دور کاری بر حسب ماده یک آمده است: «دورکاری، انجام وظایف محول شده بدون حضور فیزیکی کارکنان واجد شرایط در محل کار سازمان خود با رعایت ضوابط و برای دوره زمانی مشخص است.» در دور کاری که میتواند به معنای کار درخانه و یا حضور کارمند در جای غیر قابل دسترسی مانند حضور در یک مسافرت خارج از کشور و یا حتی در یکی از شعبات شرکت باشد میتوان با انجام برخی تمهیدات دسترسی کارمندان به داخل شبکه سازمان را برقرار کرد و امکان دستیابی کارمندان دور از دسترس را به سرورها، فایل های سازمانی و نرم افزارهای سازمانی در داخل شرکت و یا سازمان را برقرار کرد و البته جای نگرانی از حیث امنیتی به لطف انواع پرتعداد پروتکل های امنیتی وجود ندارد و میتوان به سادگی امنیت ارتباط را برقرار ساخت و اطلاعات رد و بدل شده را رمز نگاری کرد!

بستر دورکاری (Telework) چیست؟

بستر دورکاری (Telework Platform) یک اکوسیستم یکپارچه از زیرساخت‌های شبکه، راهکارهای امنیتی، سخت‌افزارها و ابزارهای ارتباطی است که به پرسنل اجازه می‌دهد از هر نقطه جغرافیایی و با هر دستگاه مجاز، به سامانه مالی، برنامه‌های کاربردی، دیتابیس‌ها، فایل‌سرورها و خطوط تلفنی شرکت دسترسی داشته باشند.

هدف کلی در پیاده‌سازی این بستر، ایجاد بازدهی مشابه حضور فیزیکی در دفتر کار است؛ به شکلی که کاربر حس کند کامپیوتر شخصی‌اش مستقیماً به سوئیچ شبکه داخلی سازمان متصل شده است، در حالی که تمام این مسیر از روی بستر ناامن اینترنت و تحت پوشش سنگین‌ترین لایه‌های رمزنگاری و کنترل دسترسی عبور می‌کند.

برای راه اندازی بستر دورکاری به چه تجهیزاتی نیاز داریم؟

برای اجرای یک پروژه دورکاری بدون افت کیفیت و قطعی مداوم، تأمین تجهیزات سخت‌افزاری و لایسنس‌های نرم‌افزاری در مرکز داده سازمان و سمت کاربران الزامی است:

  • فایروال و UTM سخت‌افزاری: تجهیزات فایروال مانند Fortinet FortiGate، Mikrotik یا Sophos برای کنترل ترافیک ورودی، اعمال زون‌های امنیتی (DMZ)، فیلترینگ و مدیریت تونل‌ها.
  • سرورهای قدرتمند (Physical Servers): سرورهای HP یا Dell با پردازنده و رم بالا برای میزبانی ماشین‌های مجازی، سرورهای ریموت دسکتاپ و برنامه‌های سازمانی.
  • IP استاتیک (Static IP): حداقل یک آدرس IP معتبر و اختصاصی از سرویس‌دهنده اینترنت برای تعریف نقطه پایانی (Endpoint) تونل‌های VPN و سرویس‌ها.
  • گیت‌وی VoIP و خطوط سیپ-ترانک (SIP Trunk): جهت آنالوگ به دیجیتال کردن خطوط تلفن یا اتصال مستقیم خطوط اینترنتی برای انتقال داخلی‌ها.
  • تجهیزات سمت کاربر: لپ‌تاپ یا کامپیوتر دارای سخت‌افزار مناسب، سیستم‌عامل به‌روز، آنتی‌ویروس سازمانی (Endpoint Security) و احراز هویت سخت‌افزاری (مثل توکن‌های OTP در صورت نیاز).
  • لایسنس‌های نرم‌افزاری: شامل لایسنس سرویس‌های دسترسی هم‌زمان (Microsoft RDS CALs)، مجازی‌سازی (VMware vSphere / Citrix) و سیستم‌های مدیریت هویت.

زیرساخت شبکه موردنیاز برای دورکاری

ستون فقرات دورکاری، پایداری و کیفیت ارتباط شبکه است. در سمت سازمان، ترافیک تمام کاربران دورکار به‌صورت هم‌زمان وارد شبکه می‌شود؛ بنابراین سرعت آپلود اینترنت مرکز داده اهمیت دوچندانی پیدا می‌کند. قطعی اینترنت سازمان به معنی تعطیلی کامل کار پرسنل دورکار است؛ به همین علت استفاده از لینک‌های اینترنت پشتیبان (Redundant/Failover) از دو اپراتور متفاوت همراه با قابلیت لودبالانسینگ (Load Balancing) اکیداً توصیه می‌شود.

در سمت کاربر، لزوماً نیازی به سرعت پهنای باند فوق‌العاده بالا نیست، بلکه «ثبات اتصال» و «پینگ پایین» اولویت دارد. تداخل‌های شدید در شبکه‌های وای‌فای خانگی یا نویز روی خطوط ADSL قدیمی می‌تواند باعث قطع‌ووصل شدن مداوم جلسات ریموت دسکتاپ و VoIP شود. استفاده از اتصالات VDSL، فیبر نوری (FTTH) یا دکل‌های اختصاصی point-to-point کیفیت کاربری را بسیار بهبود می‌دهد.

مزایا و فواید دورکاری برای کارمندان

دورکاری برای دولت، کارکنان و جامعه، ارمغان های ارزشمندی به همراه دارد. برخی از مهم‌ترین آنها به این شرح است:

صرفه جوی در هزینه ها

پر واضح است که یک سازمان برای نگهداری کارمندان در داخل سازمان باید برخی هزینه ها را

پرداخت کند مانندهزینه های سرمایش و گرمایش-هزینه پذیرایی دربرخی سازمانها-هزینه اجاره اتاق کارو… با چنین نگرشی کارمند دورکار چنین هزینه های را بر سازمان وارد نخواهد کرد.

انعطاف پذیری کاری

در این حالت در پایه ای ترین حالت برای کارمندان  ساکن در کلان شهر تهران حداقل زمان لازم برای حضور در محل کار برای یک رفت و آمد بصورت میانگین 2 ساعت است. با استفاده از مزیت دورکاری میتوان بسادگی 2 ساعت در وقت کارمندان صرفه جوی کرد تا باعث ایجاد شور و نشاط کاری برای کارمندان بشود.

دسترسی افراد معلول و خانم های باردار به بازار کار

با استفاده از راهکار دورکاری به سادگی امکان کار برای افراد معلول و زن های باردار ایجاد می شود و مشکلات رفت و آمد و ممکن نبودن دور بودن از خانه را برای این افراد فراهم میکند.

ایجاد ساعات کار شناور

ساعت کاری برای افراد دورکار در صورت لزوم میتواند بصورت شناور باشد و کارمند در این حالت تمرکزش را بر روی انجام وظیفه محول شده قرار میدهد و دیگر نیازی به نگرانی در مورد محدودیت های ساعت کاری وجود ندارد.

راهکار های عملی برای ایجاد امکان دورکاری

در حوزه تکنولوژی  رنگین کمانی از راهکارها برای ایجاد امکان دور کاری وجود دارد  که دست افراد حاظر در حوضه IT  را باز میگذارد . از انواع این راهکارهای میتواند به امکان ایجاد دورکاری با استفاده از روتر میکروتیک، سیسکو،انواع فایروال های سخت افزاری و نرم افزاری ، با استفاده از راهکار های مایکروسافتی و ویپ… میتوان اشاره کرد.

ایجاد امکان دور کاری با استفاده از میکروتیک

بر روی روتر میکروتیک میتوان بوسیله ایجاد Tunnel و یا  VPN امکان ایجاد دور کاری را فراهم کرد

اما برای ایجاد Tunnel ما نیاز به داشتن  IP public در دو سمت ارتباط و همچنین وجود دستگاه میکروتیک در  دو سمت را داریم که خیلی برای راهکار دورکاری مفید نیست.

اما با استفاده از انواع VPN ها بر روی میکروتیک میتوان بسادگی ارتباط راه دور را برای کارمندان ایجاد کرد.

از انواع VPN ها میتوان PPTP،L2TP،OVPN،SSTP، IKEv2  اشاره کرد

که هر کدام بسته به شرایط  و اهمیت ارتباط میتوانند کیفیت و امنیت متفاوتی را برای ایجاد ارتباط در اختیار ما قرار بدهند

و البته با استفاده از IP Sec میتوان امنیت را تا حد بالای برای این پروتکل ها ایجاد کرد

ایجاد امکان دور کاری با استفاده ازسیسکو

بر روی روتر سیسکو هم  تقریبا میتوان گفت میتواند مشابه با میکروتیک انواع مختلف Tunnel و VPN را برقرار ساخت

و البته جدای از روش متفاوت پیاده سازی  بصورت تکنیکی میتوان گفت سیسکو برخی پروتکل های مختص به خود را نیز دارا می باشد. ولی در مجموع هدف و نتیجه مشابه همان کاری است که ما بر روی سایر روترها و فایروال ها انجام میدهیم.

بر روی روتر های سیسکو هم میتوان از PPTP،L2TP،GRE،SSTP استفاده نمود.

ایجاد امکان دور کاری با استفاده از فایروال ها

امکان ایجاد ،Tunnel و Vpn به مانند سیسکو و میکروتیک بر روی فایروال های سخت افزاری و نرم افزاری وجود دارد و بسته به فایروال موجود در سازمان شما که میتواند سوفوس،فورتی گیت، کریو و… باشد میتوان طیف وسیع و متفاوتی از پروتکل ها را برای ایجاد امکان ارتباط کلاینت با داخل مجموعه به کار گرفت.

ایجاد امکان دور کاری با استفاده از راهکار های مایکروسافتی

با استفاده از مایکروسافت هم میتوان بوسیله Site to Site  تانل راه اندازی کرد.

و با استفاده از Clint to Site  میتوان یک دسترسی راه دور برای کاربران ایجاد کرد

که لازمه انجام این موارد وجود اکتیو دایرکتوری  در داخل سازمان می باشد.

ایجاد امکان دور کاری با استفاده از انواع اپلیکیشن ها

امروزه طیف گسترده ای از اپلیکیشن ها برای ارتباط راه دور وجود دارد که ما را ازالزام وجود روترها ،فایروال ها و اکتیو دایرکتوری بی نیاز میکند که البته این راهکار گرچه مزیت گفته شده را در بردارد اما قطعا به لحاظ امکان ارتباط چندین کارمند بصورت همزمان محدودیت های زیادی هم به لحاظ تعداد افرادی که میتوانند بصورت همزمان به داده ها دسترسی داشته باشند و همچنین به لحاظ کارائی و استفاده بهینه از اینترنت، امنیت، امکان ثبت زمانهای اتصال به شبکه و… محدودیت های بیشماری  را در خود دارند

اما برای ایجاد  یک ارتباط سریع و اظطراری راهکاری بدی محسوب نمی شوند

از انواع مختلف و محبوب این اپلیکیشن ها میتوان Any Desk، AeroAdmin،Supremo،  VNC Viewer را نام برد.

VPN چه نقشی در بستر دورکاری دارد؟

شبکه خصوصی مجازی (VPN) لایه مرزی و امنیتی ارتباط دورکاری است. زمانی که داده‌ها از سیستم کاربر خانگی به سمت سرورهای شرکت حرکت می‌کنند، از روی روترها و سوییچ‌های متعدد عمومی در بستر اینترنت عبور می‌کنند که امکان شنود (Sniffing) یا دستکاری داده‌ها در میان راه وجود دارد.

نقش‌های کلیدی VPN در دورکاری عبارت‌اند از:

  • رمزنگاری (Encryption): ترافیک خروجی از سیستم کاربر با پروتکل‌های پیشرفته مثل AES-256 یا ChaCha20 کپسوله‌سازی و رمزنگاری می‌شود تا در صورت شنود، کاملاً غیرقابل خواندن باشد.
  • احراز هویت (Authentication): تونل VPN قبل از برقراری ارتباط، هویت کاربر و دستگاه او را از طریق نام کاربری، رمز عبور، گواهی دیجیتال (Digital Certificate) یا احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA) بررسی می‌کند.
  • ایجاد دامنه‌ آدرس‌دهی داخلی: کاربر پس از اتصال، یک IP از رنج شبکه داخلی شرکت دریافت کرده و به عضو مجازی LAN تبدیل می‌شود، بدون اینکه آدرس IP داخلی سازمان در اینترنت افشا شود.

پروتکل‌های متداول شامل SSL VPN (برای دسترسی آسان تحت وب یا کلاینت)، IPsec VPN (برای ارتباطات بسیار امن) و WireGuard (برای سرعت بالا و مصرف پایین منابع) هستند.

VoIP و تلفن سازمانی در بستر دورکاری

ارتباطات تلفنی بخش مهمی از تعامل پرسنل با مشتریان و همکاران است. با ادغام مرکز تلفن تحت شبکه (VoIP) در بستر دورکاری، نیاز به حضور فیزیکی کنار تلفن‌های رومیزی دفتر کاملاً از بین می‌رود.

نحوه عملکرد آن به این صورت است که مرکز تلفن نرم‌افزاری (مانند Issabel، Asterisk یا 3CX) روی سرور سازمان نصب می‌شود. خطوط شهری (SIP Trunk یا FXO) به این سرور متصل می‌گردند. سپس کارمندان با نصب یک نرم‌افزار سافت‌فون (Softphone) مثل Zoiper، Linphone یا Yealink App روی لپ‌تاپ یا گوشی هوشمند خود، به سرور مرکز تلفن متصل می‌شوند.

با این روش:

۱. تمام تماس‌های ورودی خط شرکت طبق سناریوی صف پاسخگویی به گوشی/لپ‌تاپ کارمند دورکار منتقل می‌شود.

۲. کارمند می‌تواند با خط اختصاصی شرکت با مشتریان تماس بگیرد بدون اینکه شماره شخصی‌اش نمایش داده شود.

۳. تماس‌های داخلی بین پرسنل (مثلاً شماره‌گیری داخلی ۱۰۱ به ۱۰۲) کاملاً رایگان و سریع انجام می‌گیرد.

مراحل راه اندازی بستر دورکاری

برای پیاده‌سازی گام‌به‌گام و علمی زیرساخت دورکاری، پیشنهاد می‌شود مراحل زیر به ترتیب طی شوند:

۱. نیازسنجی و امکان‌سنجی: مشخص کردن تعداد دقیق پرسنل دورکار هم‌زمان، نرم‌افزارهایی که باید استفاده کنند (حسابداری، ERP، اتوماسیون) و تخمین میزان ترافیک مصرفی.

۲. طراحی معماری شبکه و امن‌سازی فایروال: تفکیک شبکه به زون‌های مختلف (VLANs)، جداسازی شبکه کارمندان حضوری از دورکاران و بستن تمام پورت‌های ناامن و غیرضروری روی IP عمومی.

۳. پیاده‌سازی سرور VPN و احراز هویت متمرکز: پیکربندی VPN Gateway روی فایروال یا سرور اختصاصی و اتصال آن به اکتیو دایرکتوری (Active Directory) یا سرویس RADIUS برای مدیریت یکپارچه اکانت‌ها.

۴. راه‌اندازی بستر دسترسی به دسکتاپ (RDS / VDI): پیکربندی سرورهای Microsoft Remote Desktop Services یا VMware Horizon تا پرسنل به جای اجرای برنامه‌ها روی سیستم شخصی ناامن خود، محیط دسکتاپ کاری را به‌صورت ریموت روی سرور شرکت تجربه کنند.

۵. پیکربندی سیستم تلفنی VoIP: تعریف داخلی‌ها، تنظیم کدک‌های صوتی مناسب برای پهنای باند محدود و اجرای اتصال امن (TLS/SRTP) برای جلوگیری از شنود مکالمات.

۶. اعمال سیاست‌های امنیتی سمت کلاینت (Endpoint Security): الزام نصب آنتی‌ویروس به‌روز، فعال‌سازی فایروال ویندوز، بستن قابلیت انتقال فایل یا پرینت غیرمجاز از سرور به سیستم شخصی.

۷. تست پایلوت، آموزش و بهره‌برداری: اجرای آزمایشی روی یک تیم کوچک، ارزیابی پایداری، رفع ایرادات و ارائه آموزش‌های امنیتی به کاربران جهت جلوگیری از حملات فیشینگ.

سوالات متداول

برای دورکاری چه مقدار پهنای باند نیاز داریم؟

محاسبه پهنای باند به دو بخش مرکز داده (سازمان) و کاربر تقسیم می‌شود. در سمت سازمان، برای هر کاربر هم‌زمان که از ریموت دسکتاپ (RDP) و سیستم VoIP استفاده می‌کند، به حدود ۱.۵ تا ۳ مگابیت بر ثانیه پهنای باند اختصاصی (آپلود و دانلود متقارن) نیاز است. یعنی برای یک تیم ۲۰ نفره هم‌زمان، حداقل یک لینک اختصاصی ۳۰ تا ۵۰ مگابیت توصیه می‌شود. در سمت کاربر نیز یک اینترنت با سرعت حداقل ۸ مگابیت و تاخیر (Latency) زیر ۵۰ میلی‌ثانیه پاسخگوی تمام نیازها خواهد بود.

چگونه دسترسی کارکنان دورکار را مدیریت کنیم؟

مدیریت دسترسی باید بر اساس اصل «حداقل سطوح دسترسی مجاز» (Principle of Least Privilege) انجام شود. ابزارهای اصلی برای این کار عبارت‌اند از:

Zero Trust Network Access (ZTNA) / IAM: احراز هویت مداوم کاربر و دستگاه پیش از اعطای دسترسی.
گروه‌بندی در Active Directory: اعطای دسترسی دقیقاً به همان پوشه‌ها و برنامه‌هایی که کاربر برای نقش کاری‌اش نیاز دارد.
اجباری کردن احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA): ارسال کد یک‌بارمصرف (OTP) روی گوشی همراه جهت جلوگیری از سرقت پسوورد.
ثبت لاگ و مانیتورینگ: بررسی مداوم گزارش‌های ورود و خروج، پورت‌های استفاده‌شده و ترافیک غیرعادی توسط ابزارهای مانیتورینگ شبکه.

برای دورکاری Cloud بهتر است یا سرور داخلی؟

پاسخ به این سوال بستگی به ساختار، بودجه و حساسیت داده‌های سازمان دارد:

سرور داخلی (On-Premises): برای سازمان‌هایی که داده‌های مالی و محرمانه بسیار حساس دارند، قوانین سخت‌گیرانه حفظ حریم خصوصی دارند یا قبلاً در تجهیزات دیتاسنتر سرمایه‌گذاری کرده‌اند مناسب‌تر است. کنترل کامل امنیت و داده‌ها دست خود سازمان است اما هزینه‌های نگهداری، برق، خنک‌کننده و بروزرسانی سخت‌افزار را به همراه دارد.
سرویس‌های ابری (Cloud): برای استارتاپ‌ها، شرکت‌های کوچک تا متوسط و کسب‌وکارهایی که رشد سریع دارند عالی است. نیاز به خرید سرور فیزیکی و فایروال گران‌قیمت را از بین می‌برد، در چند دقیقه مقیاس‌پذیر است و پایداری (Uptime) بالایی ارائه می‌دهد. اما هزینه‌های آن به‌صورت ماهانه یا سالانه است و وابستگی کامل به سرویس‌دهنده ابری ایجاد می‌کند.

دسته‌بندی مقالات
اشتراک گذاری
نوشته های مرتبط