تفاوت تلفن بی‌سیم و تلفن وایرلس چیست؟

تفاوت تلفن بی سیم و وایرلس در نوع اتصال، بستر ارتباطی و کاربرد آن‌هاست. تلفن بی‌سیم معمولا به دستگاهی گفته می‌شود که یک گوشی از طریق امواج رادیویی به یک پایه متصل است و آن پایه به خط تلفن یا سانترال وصل می‌شود. در مقابل، تلفن وایرلس اصطلاحی گسترده‌تر است و می‌تواند به تلفن‌هایی اشاره داشته باشد که بدون کابل، از طریق شبکه بی‌سیم مانند Wi‑Fi به بستر ارتباطی متصل می‌شوند. به همین دلیل، هر تلفن بی‌سیم را می‌توان نوعی تلفن بدون سیم دانست، اما هر تلفن وایرلس لزوما همان تلفن بی‌سیم کلاسیک نیست.

در بازار تجهیزات ارتباطی، این دو اصطلاح گاهی به‌جای هم استفاده می‌شوند و همین موضوع باعث سردرگمی خریداران می‌شود. بسیاری از افراد تصور می‌کنند گوشی بی سیم، تلفن DECT، تلفن Wi‑Fi، تلفن تحت شبکه بی سیم و تلفن IP بی سیم همگی یک معنا دارند، در حالی که از نظر فنی تفاوت‌های مهمی بین آن‌ها وجود دارد. اگر قصد دارید برای خانه، دفتر کار یا یک مجموعه سازمانی تلفن مناسب تهیه کنید، شناخت این تفاوت‌ها به شما کمک می‌کند انتخاب دقیق‌تر و اقتصادی‌تری داشته باشید.

تلفن بی‌سیم چیست؟

تلفن بی‌سیم معمولا از دو بخش اصلی تشکیل می‌شود: یک پایه و یک یا چند گوشی. پایه به خط شهری، مودم تلفنی یا سانترال متصل می‌شود و گوشی بدون نیاز به سیم، از طریق امواج رادیویی با پایه ارتباط برقرار می‌کند. در این ساختار، مکالمه از طریق خود پایه مدیریت می‌شود و گوشی تنها نقش ابزار کاربر برای دریافت و برقراری تماس را دارد.

در بسیاری از مدل‌های جدید، این ارتباط بر پایه فناوری DECT انجام می‌شود. به همین دلیل، وقتی از تلفن DECT صحبت می‌شود، معمولا منظور نوعی تلفن بی‌سیم با کیفیت صدای بهتر، پایداری بیشتر و امنیت مناسب‌تر نسبت به مدل‌های قدیمی‌تر است. این تلفن‌ها در خانه‌ها، دفاتر کوچک، فروشگاه‌ها و محیط‌هایی که کاربر نیاز به جابه‌جایی محدود در حین تماس دارد، بسیار پرکاربرد هستند.

ویژگی‌های تلفن بی‌سیم

مهم‌ترین ویژگی تلفن بی‌سیم این است که کاربر را از محدودیت کابل گوشی آزاد می‌کند، اما همچنان به یک پایه مرکزی وابسته می‌ماند. به عبارت دیگر، شما می‌توانید در محدوده مشخصی از پایه حرکت کنید، بدون اینکه ارتباط تماس قطع شود. البته برد واقعی دستگاه به مدل، موانع محیطی و کیفیت سیگنال بستگی دارد.

یکی دیگر از ویژگی‌های مهم گوشی بی سیم، سادگی نصب و استفاده از آن است. در بیشتر موارد، تنها کافی است پایه را به خط تلفن یا سانترال متصل کنید و گوشی را روی آن تنظیم کنید. این سادگی باعث شده تلفن بی‌سیم برای کاربرانی که به دنبال راهکار پیچیده یا شبکه‌محور نیستند، انتخابی مناسب باشد.

در مدل‌های DECT، کیفیت مکالمه معمولا پایدارتر است و تداخل فرکانسی کمتری دیده می‌شود. همچنین بسیاری از این دستگاه‌ها از چند گوشی روی یک پایه، دفترچه تلفن، اسپیکر، انتقال تماس داخلی و امکانات ابتدایی مدیریتی هم پشتیبانی می‌کنند. به همین دلیل، تلفن بی‌سیم فقط یک وسیله خانگی ساده نیست و در برخی محیط‌های اداری هم کاربرد موثری دارد.

تلفن بی‌سیم برای چه کسانی مناسب است؟

تلفن بی‌سیم بیشتر برای کاربرانی مناسب است که به دنبال یک راهکار ساده، کم‌هزینه و قابل اعتماد هستند. در محیط خانه، این تلفن به کاربر اجازه می‌دهد هنگام مکالمه در اتاق‌ها جابه‌جا شود. در یک دفتر کوچک نیز می‌تواند برای منشی، مدیر یا کارمندی که نیاز به تحرک محدود دارد، کاملا کافی باشد.

همچنین کسب‌وکارهای کوچکی مانند فروشگاه‌ها، مطب‌ها، کلینیک‌ها یا دفاتر خدماتی که زیرساخت پیچیده شبکه ندارند، معمولا از تلفن بی‌سیم رضایت بالایی می‌گیرند. اگر نیاز شما بیشتر حول تماس‌های روزمره می‌چرخد و نیازی به اتصال مستقیم به شبکه IP یا امکانات پیشرفته VoIP ندارید، این گزینه همچنان انتخابی منطقی است.

تلفن وایرلس چیست؟

تلفن وایرلس مفهومی گسترده‌تر از تلفن بی‌سیم دارد. این اصطلاح معمولا به هر تلفنی گفته می‌شود که بدون کابل در اختیار کاربر قرار می‌گیرد و از طریق یک بستر بی‌سیم به سیستم ارتباطی متصل می‌شود. در بازار حرفه‌ای، تلفن وایرلس اغلب به تلفن‌هایی اشاره دارد که از طریق Wi‑Fi به شبکه متصل می‌شوند و تماس‌ها را روی بستر IP یا VoIP برقرار می‌کنند.

برای مثال، تلفن Wi‑Fi یا تلفن تحت شبکه بی سیم می‌تواند مستقیما به شبکه بی‌سیم شرکت متصل شود، بدون اینکه نیازی به پایه DECT داشته باشد. این دستگاه‌ها در واقع بخشی از زیرساخت تلفنی سازمان محسوب می‌شوند و معمولا با IP-PBX، سرور VoIP یا اکانت SIP کار می‌کنند. به همین دلیل، تلفن IP بی سیم و تلفن VoIP وایرلس بیشتر در محیط‌های سازمانی، صنعتی و حرفه‌ای دیده می‌شوند تا کاربردهای خانگی.

ویژگی‌های تلفن وایرلس

تلفن وایرلس از نظر ساختار، وابستگی کمتری به یک پایه ثابت دارد و بیشتر به کیفیت شبکه بی‌سیم وابسته است. یعنی اگر پوشش Wi‑Fi در محیط مناسب باشد، کاربر می‌تواند در بخش‌های مختلف مجموعه جابه‌جا شود و همچنان به داخلی سازمان یا بستر تماس دسترسی داشته باشد. این ویژگی برای محیط‌هایی مانند انبار، کارخانه، بیمارستان، هتل یا ساختمان‌های اداری بزرگ بسیار مهم است.

از طرف دیگر، تلفن وایرلس معمولا امکانات حرفه‌ای‌تری هم ارائه می‌دهد. پشتیبانی از چند اکانت SIP، یکپارچگی با مرکز تلفن تحت شبکه، قابلیت مدیریت پیشرفته تماس‌ها، دفترچه تلفن سازمانی، رومینگ بین اکسس‌پوینت‌ها و تنظیمات امنیتی بهتر، از جمله مزیت‌های این دسته هستند. البته این مزایا در کنار خود نیاز به زیرساخت مناسب هم دارند؛ یعنی بدون شبکه بی‌سیم پایدار، تلفن وایرلس نمی‌تواند عملکرد مطلوبی داشته باشد.

تلفن وایرلس برای چه کسانی مناسب است؟

اگر یک سازمان یا شرکت از VoIP استفاده می‌کند، تلفن وایرلس معمولا انتخاب مناسب‌تری نسبت به تلفن بی‌سیم سنتی است. این نوع تلفن برای مجموعه‌هایی که چندین داخلی دارند، در محیط بزرگ فعالیت می‌کنند یا به جابه‌جایی دائمی کارمندان نیاز دارند، ارزش بیشتری ایجاد می‌کند.

به‌عنوان مثال، در هتل‌ها برای پرسنل خدمات، در انبارها برای مسئولان لجستیک، در بیمارستان‌ها برای تیم‌های درمانی و در شرکت‌های بزرگ برای نیروهای پشتیبانی یا فنی، استفاده از تلفن Wi‑Fi یا تلفن VoIP وایرلس بسیار رایج است. در چنین فضاهایی، تحرک کاربر باید با دسترسی دائمی به شبکه تلفنی همراه باشد و این دقیقا همان نقطه‌ای است که تلفن وایرلس برتری خود را نشان می‌دهد.

تفاوت تلفن های بی‌سیم و تلفن وایرلس چیست؟

اصلی‌ترین تفاوت تلفن بی سیم و وایرلس در این است که تلفن بی‌سیم معمولا بر پایه ارتباط میان گوشی و یک بیس یا پایه عمل می‌کند، اما تلفن وایرلس می‌تواند مستقیما از طریق شبکه بی‌سیم به زیرساخت ارتباطی وصل شود. در نتیجه، تلفن بی‌سیم بیشتر یک راهکار کاربرمحور و ساده است، در حالی که تلفن وایرلس اغلب بخشی از یک سیستم شبکه‌ای و حرفه‌ای‌تر به شمار می‌رود.

از نظر کاربرد نیز تفاوت مهمی وجود دارد. گوشی بی سیم معمولا برای منزل یا دفاتر کوچک مناسب‌تر است، چون نصب آسان‌تری دارد و نیازمند تنظیمات تخصصی نیست. در مقابل، تلفن تحت شبکه بی سیم یا تلفن IP بی سیم زمانی معنا پیدا می‌کند که مجموعه از سانترال IP، VoIP یا شبکه سازمانی استفاده کند. بنابراین، هرچه ساختار ارتباطی شما تخصصی‌تر باشد، احتمال اینکه به سمت تلفن وایرلس بروید بیشتر می‌شود.

از نظر برد و محدوده پوشش هم تفاوت دیده می‌شود. در تلفن بی‌سیم، محدوده عملکرد به فاصله از پایه وابسته است. اما در تلفن وایرلس، محدوده استفاده بیشتر به پوشش وای‌فای و طراحی شبکه بستگی دارد. به همین علت، در یک مجموعه بزرگ ممکن است تلفن وایرلس آزادی عمل بیشتری نسبت به یک گوشی بی سیم معمولی داشته باشد.

همچنین از منظر امکانات، تلفن‌های وایرلس شبکه‌ای معمولا قابلیت‌های بیشتری ارائه می‌کنند. پشتیبانی از اکانت SIP، ادغام با سیستم‌های VoIP، مدیریت تماس پیشرفته و استفاده در ساختارهای سازمانی از جمله مزایای آن‌هاست. در حالی که تلفن DECT یا دیگر مدل‌های تلفن بی‌سیم بیشتر روی سادگی، پایداری و استفاده روزمره تمرکز دارند.

تفاوت تلفن dp722 ، دکت dp752 و تلفن وایرلس wp810

برای اینکه تفاوت بین تلفن بی‌سیم و وایرلس ملموس‌تر شود، بد نیست سه محصول شناخته‌شده از گرنداستریم را با هم بررسی کنیم: DP722، DP752 و WP810.

مدل DP722 در واقع یک گوشی بی‌سیم از خانواده DECT است. این دستگاه به‌تنهایی قابل استفاده نیست و باید به یک بیس سازگار متصل شود. یکی از این بیس‌ها DP752 است. بنابراین، وقتی از تلفن DP722 و DP752 کنار هم صحبت می‌کنیم، در عمل با یک راهکار تلفن DECT روبه‌رو هستیم؛ یعنی همان ساختار کلاسیک تلفن بی‌سیم که در آن گوشی از طریق بیس به سیستم تلفنی وصل می‌شود.

در مقابل، WP810 یک تلفن وایرلس مبتنی بر Wi‑Fi است. این مدل برای کار نیازی به بیس DECT ندارد و مستقیما به شبکه بی‌سیم متصل می‌شود. به همین دلیل، WP810 در دسته تلفن Wi‑Fi، تلفن IP بی سیم یا تلفن VoIP وایرلس قرار می‌گیرد. اگر مجموعه شما از سانترال تحت شبکه یا سرویس SIP استفاده می‌کند، این مدل می‌تواند انتخاب مناسب‌تری نسبت به راهکار DECT باشد.

به‌طور خلاصه، DP722 یک گوشی است، DP752 پایه یا بیس آن است و این دو در کنار هم یک سیستم تلفن بی‌سیم DECT را تشکیل می‌دهند. اما WP810 یک تلفن وایرلس شبکه‌ای است که مستقیما روی بستر Wi‑Fi کار می‌کند. بنابراین اگر هدف شما سادگی، مصرف بهینه و ساختار DECT باشد، ترکیب DP722 و DP752 گزینه خوبی است. اما اگر به یک راهکار شبکه‌محور و قابل استفاده در بستر VoIP نیاز دارید، WP810 انتخاب حرفه‌ای‌تری خواهد بود.

طبق dobrytech

تفاوت اصلی تلفن DECT و تلفن بی‌سیم این است که DECT یک تلفن بی‌سیمِ خانگی/اداری است که به خط تلفن ثابت (PSTN) وصل می‌شود و از یک پایه و یک یا چند گوشی تشکیل شده و برای مکالمه در محدوده خانه یا محل کار استفاده می‌شود، اما تلفن بی‌سیم دیگر معمولاً با سیم‌کارت و شبکه موبایل کار می‌کند و به خط ثابت نیاز ندارد؛ بنابراین می‌تواند امکانات بیشتری مثل تماس، پیامک، اینترنت، وای‌فای، بلوتوث و حتی سیستم اندروید داشته باشد. به طور خلاصه، DECT بیشتر برای ارتباط داخلی و استفاده ساده روی خط ثابت مناسب است، ولی تلفن بی‌سیمِ سیم‌کارتی کاربردی‌تر و چندمنظوره‌تر است و معمولاً در بازار هم طرفدار بیشتری دارد.

نکات مهم هنگام خرید تلفن بی‌سیم یا وایرلس

قبل از خرید، مهم‌ترین سوال این است که تلفن را دقیقا برای چه محیطی می‌خواهید. اگر استفاده شما خانگی یا در یک دفتر کوچک است، معمولا تلفن بی‌سیم پاسخ‌گوی نیازتان خواهد بود. اما اگر قرار است دستگاه در یک شرکت، انبار، بیمارستان یا مجموعه چندبخشی استفاده شود، باید به سراغ تلفن وایرلس متناسب با زیرساخت شبکه بروید.

نکته بعدی، نوع بستر ارتباطی است. بعضی دستگاه‌ها به خط شهری یا بیس DECT متکی هستند و بعضی دیگر به Wi‑Fi، SIP و VoIP. اگر این تفاوت را در زمان خرید نادیده بگیرید، ممکن است دستگاهی تهیه کنید که اساسا با زیرساخت شما سازگار نباشد. همچنین باید به کیفیت پوشش محیط هم توجه کنید. در تلفن بی‌سیم، فاصله از پایه و موانع فیزیکی مهم است و در تلفن وایرلس، قدرت و یکپارچگی شبکه وای‌فای تعیین‌کننده خواهد بود.

عمر باتری، کیفیت صدا، پشتیبانی از چند داخلی، امنیت تماس، قابلیت توسعه در آینده و سازگاری با سانترال یا مرکز تلفن نیز از موارد مهم هستند. در واقع خرید درست زمانی اتفاق می‌افتد که صرفا به بی‌سیم بودن دستگاه توجه نکنید، بلکه بستر فنی و سناریوی واقعی استفاده را هم در نظر بگیرید.

سوالات متداول