بررسی VDI و مزایای دسکتاپ مجازی

مجازی‌سازی دسکتاپ راهکاری است که محیط کاری کاربران، شامل سیستم‌عامل، نرم‌افزارها، فایل‌ها و تنظیمات شخصی، را از کامپیوتر فیزیکی جدا می‌کند و روی سرور یا زیرساخت ابری اجرا می‌کند. کاربر می‌تواند با لپ‌تاپ، کامپیوتر رومیزی، تین‌کلاینت یا حتی تبلت به دسکتاپ خود متصل شود؛ بدون اینکه پردازش اصلی لزوماً روی همان دستگاه انجام شود.

این مدل در سازمان‌هایی که به امنیت اطلاعات، مدیریت متمرکز، دورکاری، دسترسی از شعب مختلف و کاهش هزینه نگهداری سیستم‌ها اهمیت می‌دهند، کاربرد زیادی دارد. VDI یکی از شناخته‌شده‌ترین روش‌های پیاده‌سازی دسکتاپ مجازی است، اما تنها گزینه موجود نیست.

مجازی‌سازی دسکتاپ (Desktop Virtualization) چیست؟

در مجازی‌سازی دسکتاپ، سیستم‌عامل و محیط کاربر در یک دیتاسنتر، سرور داخلی یا بستر ابری میزبانی می‌شود. کاربر از طریق شبکه به این محیط متصل می‌شود و تصویر دسکتاپ را روی دستگاه خود می‌بیند. فرمان‌های ماوس و کیبورد به سرور ارسال می‌شوند و پردازش‌ها نیز عمدتاً در همان زیرساخت مرکزی انجام می‌گیرند.

برای مثال، کارمند یک شرکت می‌تواند با تین‌کلاینت در دفتر، لپ‌تاپ شخصی در خانه یا سیستم دیگری در شعبه، به دسکتاپ سازمانی خود دسترسی داشته باشد. در هر بار ورود، همان نرم‌افزارها، تنظیمات و در صورت استفاده از دسکتاپ دائمی، همان فایل‌ها و محیط شخصی در اختیار او قرار می‌گیرد.

مجازی‌سازی دسکتاپ معمولاً با هدف ساده‌تر شدن مدیریت کاربران و تجهیزات، کنترل بهتر داده‌ها و فراهم کردن دسترسی امن‌تر به منابع سازمانی اجرا می‌شود. البته موفقیت این راهکار به طراحی درست سرورها، فضای ذخیره‌سازی، شبکه، لایسنس‌ها و ظرفیت‌سنجی تعداد کاربران وابسته است.

انواع مجازی‌سازی دسکتاپ

مجازی‌سازی دسکتاپ فقط به VDI محدود نمی‌شود و بسته به نیاز کاربران و مدل کاری سازمان، می‌توان از روش‌های مختلفی استفاده کرد.

VDI یا Virtual Desktop Infrastructure

در VDI، برای هر کاربر یا گروهی از کاربران، یک ماشین مجازی ویندوزی روی سرور اجرا می‌شود. هر کاربر معمولاً محیط دسکتاپ مستقل خود را دارد و می‌تواند نرم‌افزارها، تنظیمات و فایل‌های مشخصی داشته باشد.

VDI برای کاربرانی مناسب است که نیاز به تجربه‌ای نزدیک به یک کامپیوتر شخصی دارند؛ مانند کارکنان واحدهای اداری، کارشناسان مالی، طراحان، توسعه‌دهندگان یا مدیرانی که به نرم‌افزارهای اختصاصی دسترسی دارند. در این مدل، امکان ارائه دسکتاپ دائمی یا غیرپایدار وجود دارد.

در دسکتاپ دائمی، ماشین مجازی و تغییرات کاربر پس از خروج حفظ می‌شود. در دسکتاپ غیرپایدار، محیط کاربر پس از خروج ریست یا حذف می‌شود و در ورود بعدی، دسکتاپ تازه‌ای از یک الگو دریافت می‌کند. مدل غیرپایدار برای مراکز تماس، آزمایشگاه‌ها، کاربران شیفتی و محیط‌هایی با کارهای تکراری مناسب‌تر است.

RDS یا Remote Desktop Services

RDS که با نام‌هایی مانند Remote Desktop Session Host نیز شناخته می‌شود، بیشتر بر پایه اشتراک‌گذاری یک سیستم‌عامل سروری میان چند کاربر کار می‌کند. در این روش، کاربران به جای دریافت یک ماشین مجازی ویندوزی مستقل، هرکدام یک نشست یا Session جداگانه روی سرور ویندوز دارند.

مهم‌ترین تفاوت VDI و RDS در میزان استقلال محیط کاربران است. در VDI، هر کاربر معمولاً یک سیستم‌عامل مجازی مستقل دارد؛ اما در RDS چندین کاربر از منابع یک سیستم‌عامل سرور استفاده می‌کنند. به همین دلیل، RDS معمولاً منابع سخت‌افزاری کمتری مصرف می‌کند و برای اجرای نرم‌افزارهای اداری، اتوماسیون، حسابداری و اپلیکیشن‌های اشتراکی مقرون‌به‌صرفه‌تر است.

در مقابل، VDI انعطاف و شخصی‌سازی بیشتری فراهم می‌کند؛ به‌خصوص زمانی که نرم‌افزارها با ویندوز سرور سازگار نیستند یا هر کاربر به تنظیمات و محیط کاملاً مجزا نیاز دارد.

DaaS یا Desktop as a Service

DaaS نسخه ابری دسکتاپ مجازی است. در این مدل، زیرساخت VDI توسط یک ارائه‌دهنده سرویس ابری مدیریت می‌شود و سازمان به جای خرید و نگهداری کامل سرورها، از دسکتاپ‌های مجازی به‌صورت اشتراکی یا مبتنی بر مصرف استفاده می‌کند.

DaaS برای شرکت‌هایی مناسب است که می‌خواهند سریع‌تر دسکتاپ مجازی راه‌اندازی کنند، تیم زیرساخت محدودی دارند یا تعداد کاربرانشان متغیر است. با این حال، هزینه بلندمدت، محل نگهداری داده‌ها، کیفیت اینترنت، قوانین حاکم بر داده و وابستگی به ارائه‌دهنده باید پیش از انتخاب دقیق بررسی شود.

مجازی‌سازی دسکتاپ مبتنی بر کلاینت

در این روش، ماشین مجازی روی کامپیوتر شخصی کاربر اجرا می‌شود؛ مانند استفاده از VMware Workstation، VirtualBox یا Hyper-V روی یک لپ‌تاپ. این مدل بیشتر برای تست نرم‌افزار، آموزش، توسعه، اجرای چند سیستم‌عامل یا ایجاد محیط‌های آزمایشی کاربرد دارد و معمولاً جایگزین VDI سازمانی نیست.

مزایای مجازی‌سازی دسکتاپ

یکی از مهم‌ترین مزایای مجازی‌سازی دسکتاپ، مدیریت متمرکز سیستم‌ها است. تیم فناوری اطلاعات می‌تواند به‌جای بررسی و به‌روزرسانی تک‌تک کامپیوترها، بسیاری از تنظیمات، نرم‌افزارها، سیاست‌های امنیتی و به‌روزرسانی‌ها را از یک نقطه مرکزی اعمال کند. این موضوع در سازمان‌های بزرگ یا مجموعه‌های چندشعبه‌ای، زمان و هزینه پشتیبانی را کاهش می‌دهد.

دسترسی‌پذیری نیز مزیت مهم دیگری است. کاربر می‌تواند از مکان‌های مختلف به محیط کاری خود وارد شود، در حالی که داده‌ها و نرم‌افزارهای اصلی در زیرساخت سازمان باقی می‌مانند. این ویژگی برای دورکاری، کارکنان سیار، شعب سازمانی و سناریوهای بازیابی پس از بحران کاربرد زیادی دارد.

امنیت در مجازی‌سازی دسکتاپ نیز معمولاً نسبت به نگهداری اطلاعات روی سیستم‌های محلی قابل کنترل‌تر است. وقتی فایل‌های حساس روی سرور یا فضای ذخیره‌سازی مرکزی قرار داشته باشند، خطر باقی ماندن داده‌ها روی لپ‌تاپ گم‌شده، هارد آسیب‌دیده یا سیستم خارج از سازمان کاهش پیدا می‌کند. همچنین می‌توان دسترسی کاربران را بر اساس نقش شغلی محدود کرد، ورود چندمرحله‌ای فعال کرد و گزارش دقیق‌تری از نشست‌ها و فعالیت‌ها داشت.

از دیگر مزایای این فناوری می‌توان به کاهش وابستگی به سخت‌افزارهای قدرتمند برای کاربران، ساده‌تر شدن تعویض دستگاه، سرعت بیشتر در آماده‌سازی سیستم برای نیروی جدید و امکان استفاده از تین‌کلاینت اشاره کرد. در بسیاری از موارد، اگر یک دستگاه کاربر دچار خرابی شود، کافی است کاربر با دستگاه جایگزین وارد حساب خود شود تا دوباره به محیط کاری دسترسی داشته باشد.

با این حال، مجازی‌سازی دسکتاپ راهکار بدون هزینه یا بدون چالش نیست. اجرای مناسب آن به سرور قدرتمند، ذخیره‌سازی سریع، شبکه پایدار، طراحی درست امنیتی و انتخاب دقیق لایسنس نیاز دارد. اگر ظرفیت‌سنجی درست انجام نشود، کاربران ممکن است با کندی، تأخیر در اجرای نرم‌افزارها یا افت کیفیت تجربه کاربری مواجه شوند.

مجازی سازی دسکتاپ VDI چگونه کار می کند؟

مجازی سازی دسکتاپ VDI به عنوان هاست محیط های دسکتاپ بر روی سرور مرکزی تعریف می شود. این یک نوع مجازی سازی دسکتاپ است، چون تصاویر خاص دسکتاپ در ماشین های مجازی (VM) اجرا می شوند و از طریق شبکه به کلاینت های نهایی تحویل داده می شوند. این اند پوینت ها ممکن است رایانه های شخصی یا سایر دستگاه ها، مانند تبلت ها باشد. VDI، فناوری است که به استفاده از ماشین های مجازی برای تهیه و مدیریت دسکتاپ های مجازی اشاره دارد. VDI محیط های دسکتاپ را روی یک سرور متمرکز میزبانی می کند و در صورت درخواست آنها را در اختیار کاربران نهایی قرار می دهد.

در همه استقرار های VDI، ویژگی های زیر اعمال می شود :

دسکتاپ های مجازی در VM ها روی یک سرور متمرکز زندگی می کنند

هر دسکتاپ مجازی شامل یک تصویر سیستم عامل، معمولاً Microsoft Windows است

ماشین های مجازی مبتنی بر هاست هستند، به این معنی که نمونه های متعددی از آنها می توانند در یک سرور در مرکز داده ذخیره شوند

کلاینت های نهایی باید دائماً به سرور مدیریت شده متصل شوند تا دسترسی به دسکتاپ های مجازی که هاست هستند، حفظ شود

کارگزار اتصال پیاده سازی VDI یک دسکتاپ مجازی در میان منابع پیدا می کند تا هر کلاینت با دسترسی موفق به محیط VDI به آن متصل شود.

در همین حین، یک hypervisor ایجاد، اجرا و مدیریت VM های مختلف ماشین میزبان را انجام می دهد که محیط های جداگانه دسکتاپ مجازی را در بر می گیرد.

در فضا های کاری دیجیتالی مدرن که در آن ها باید به برنامه های متعددی دسترسی داشته باشید، VDI دسترسی ایمن و راحت از راه دور را تسهیل می کند که این به افزایش بهره وری کارکنان کمک می کند. علاوه بر این، یک عملکرد ثابت را در چندین دستگاه امکان پذیر می کند.

مجازی سازی دسکتاپ VDI در مقابل مجازی سازی دسکتاپ

مانند VDI، همه انواع مجازی سازی دسکتاپ از VM های مبتنی بر هاست، استفاده نمی کنند. همچنین، VDI مترادف مجازی سازی دسکتاپ و در یک طبقه بندی نیست. در عوض، VDI جایگزینی برای سایر شکل های تحویل دسکتاپ مجازی است، از جمله راه حل های مشترک میزبانی شده که رایانه ها را به یک دسکتاپ مشترک متصل می کند، و همچنین مجازی سازی دسکتاپ محلی، که در آن محیط دسکتاپ به طور مستقیم بر روی کلاینت اجرا می شود.

VDI در فضا های کاری دیجیتال

با فرض اینکه همه زیرساخت های پشتیبانی کننده مطابق برنامه عمل می کنند، کاربری که از راه دور به راه حل VDI دسترسی دارد می تواند سیستم عامل و برنامه ها و داده های موجود در آن را طوری مدیریت کند که انگار به صورت محلی اجرا می شوند. این راه اندازی به افراد اجازه می دهد بدون نیاز به سخت افزار خاصی، تقریباً از هر دستگاهی به هر چیزی که نیاز دارند دسترسی داشته باشند.

با افزودن راه حل هایی برای ورود آسان به سیستم (SSO) و دسترسی از راه دور ایمن، دسکتاپ های مجازی را می توان در کنار طیف فزاینده ای از ابر، وب و برنامه های تلفن همراه که در جریان کار مدرن قرار دارند، مدیریت و استفاده کرد. کارکنان یک تجربه واحد دارند که بهره وری بیشتر را امکان پذیر می کند، در حالی که فناوری اطلاعات از جدا شدن و انزوای سیستم جلوگیری می کند و خطر ورود غیر مجاز را کاهش می دهد.

به عبارت دیگر، VDI در زمینه بستر فضای کار دیجیتالی بدون ایجاد خطری در امنیت، به محیط کاری برتر کمک می کند. با این حال، روش های دقیق استفاده از VDI برای کاربران و فناوری اطلاعات، به نوع استقرار بستگی دارد.

VDI ثابت و VDI غیر ثابت

تحت VDI مداوم و ثابت، یک کاربر همیشه وارد همان تصویر دسکتاپ می شود و همه تغییرات در برنامه ها و داده های آن حفظ می شود. این امکان شخصی سازی کامل را فراهم می کند. در مقابل، VDI غیر ثابت هیچ تغییری را ذخیره نمی کند.

VDI ثابت به شکل زیر عمل می کند :

برای اولین بار که کاربر وارد سیستم می شود، یک دسکتاپ استاندارد از مجموعه منابع به او اختصاص داده می شود

هر بار که به محیط VDI دسترسی پیدا می کند، به همان دسکتاپ متصل می شود و همه تغییرات آنها حتی پس از راه اندازی مجدد اتصال در تصویر سیستم عامل مجازی حفظ می شود.

برای کسانی که دارای گردش کار دیجیتالی پیچیده و سریع هستند، این به این معنا است که آنها می توانند به راحتی از جایی که کار متوقف شده ادامه دهند و از شخصی سازی گسترده برنامه ها و تنظیمات مجازی دسکتاپ بهره مند شوند.

در مقابل، VDI غیر ثابت به شکل زیر عمل می کند :

کلاینت نهایی ممکن است هر بار به همان دسکتاپ یا به یک دسکتاپ تصادفی، متصل شود

در هر صورت، هنگام راه اندازی مجدد هیچ تغییری ذخیره نمی شود

پیاده سازی VDI غیر ثابت برای دسترسی یکبار به دسکتاپ مناسب است اما نه برای استفاده از دسکتاپ مجازی که دقیقاً مانند یک معادل فیزیکی شخصی، که نیاز به VDI مداوم دارد، عمل کند.

از آنجا که پس از قطع اتصال، هیچ چیز ذخیره نمی شود، فناوری اطلاعات مجبور نیست تعداد زیادی از تصاویر سیستم عامل سفارشی را حفظ کند، که این امر باعث ساده شدن مدیریت مرکز داده و کاهش هزینه ها می شود. VDI غیر ثابت همچنین مدیریت دستگاه ها را برای کسانی که نیازی به صرفه جویی ندارند، ساده می کند.

مزایا و محدودیت های VDI چیست؟

VDI از دسترسی از راه دور پشتیبانی می کند، زیرا تقریباً از هر اند پوینت تأیید شده و سازگار در هر مکان می توان به یک دسکتاپ استاندارد دسترسی داشت. برای کسانی که اغلب در حال حرکت هستند و نیاز به برداشتن یک دسکتاپ مجازی با طیف وسیعی از برنامه ها و داده های مجازی دارند، VDI مانند داشتن یک دفتر درخواستی است. از این نظر، آن را مستقیماً در جریان های کاری فضای دیجیتالی خود قرار می دهند که قبلاً از مصرف مشابه و منظم برنامه های ابری، وب و تلفن همراه در زمینه های مختلف برخوردار هستند، به ویژه اگر VDI مداوم باشد.

فناوری VDI همچنین می تواند برای صرفه جویی در هزینه برای فناوری اطلاعات مفید باشد :

از آنجا که پردازش در VDI مبتنی بر سرور است، سخت افزار نسبتاً گران یا پیشرفته مورد نیاز نیست

دسترسی VDI می تواند در عوض از یک سرویس ارزان انجام شود، که ممکن است یک کامپیوتر قدیمی باشد که برای این کار مجدداً استفاده شده است و در نتیجه طول عمر آن افزایش یافته است.

این امر باعث می شود فناوری اطلاعات نتواند به تعداد زیادی خرید جدید یا تعدیل عمده در بودجه خود بپردازد.

از نظر امنیتی، VDI نسبت به اجرای سیستم عامل و همه چیز موجود در آن به صورت محلی پیشرفت هایی را ارائه می دهد. همه داده های یک اتصال VDI بر روی سرور و نه کلاینت نهایی موجود است، به این معنی که اگر اند پوینت به سرقت برود، چیزی برای ذخیره سازی از ذخیره محلی آن وجود ندارد.

علاوه بر این، محیط VDI به طور کامل و مرکزی از مرکز داده کنترل می شود. سرپرستان می توانند پچ ها و به روزرسانی های نرم افزاری را اعمال کنند، پیکربندی ها را تغییر دهند و سیاست هایی را برای همه دسکتاپ های مجازی، اعمال کنند. به این ترتیب، VDI امکان کنترل دقیق و جداسازی ایمن تصاویر سیستم عامل را از سرور مرکزی فراهم می کند، که راه اندازی پیچیده تری برای مدیریت لپ تاپ هایی است که سیستم عامل خود را به صورت محلی مدیریت می کنند.

در عین حال، نمی توان امنیت را با VDI صد درصدی دانست. تصاویر سیستم عامل باید به درستی مدیریت و به روز شوند و احراز هویت کاربر نهایی باید دقیق باشد. راه حل های دیجیتال فضای کار می تواند در این زمینه از طریق SSO، بهبود امنیت اند پوینت و رمزگذاری برای داده های در حال انتقال کمک کند.

عملکرد یکی دیگر از موارد مهم در VDI است :

هنگامی که اولین بار در اواسط دهه 2000 به طور گسترده در دسترس قرار گرفت، عملکرد معمولی VDI به طور قابل ملاحظه ای از عملکرد سیستم عامل محلی عقب ماند.

با گذشت زمان، این فاصله به طور قابل توجهی برطرف شد، اما ممکن است کاربران احساس کنند که همیشه بهترین تجربه ممکن را ندارند.

به طور کلی، تنظیم عملکرد هر چند وقت یکبار و بررسی استقرار VDI توصیه می شود تا مطمئن شوید که مشکلات فنی قابل است و حل برطرف شده است.

پس به طور کلی مزایای VDI :

دسترسی از راه دور : کاربران VDI می توانند از هر مکان یا دستگاهی به دسکتاپ مجازی خود متصل شوند و دسترسی کارکنان به همه فایل ها و برنامه های خود را آسان کرده و از راه دور از هر نقطه دنیا کار کنند.

صرفه جویی در هزینه : از آنجا که پردازش روی سرور انجام می شود، سخت افزار مورد نیاز برای دستگاه های نهایی بسیار کمتر است. کاربران می توانند از دستگاه های قدیمی تر، یا حتی رایانه های شخصی به دسکتاپ مجازی خود دسترسی داشته باشند و نیاز به فناوری اطلاعات برای خرید سخت افزار جدید و گران قیمت را کاهش دهند.

امنیت : در محیط VDI، داده ها روی سرور و نه دستگاه کلاینت نهایی نگهداری می شوند. در صورت سرقت یا خراب شدن دستگاه، این امر از داده ها محافظت می کند.

مدیریت متمرکز : قالب متمرکز VDI به فناوری اطلاعات اجازه می دهد تا به راحتی تمام دسکتاپ های مجازی را در یک سیستم مشترک، به روز یا پیکربندی کند.

موارد استفاده از VDI چیست؟

VDI یک فناوری مهم برای بسیاری از افراد مختلف در صنایع مختلف است. کارکنان از راه دور، پیمانکاران، تکنسین های میدانی، متخصصان پزشکی، معلمان و بسیاری افراد دیگر به طور منظم برای دسترسی به یک دسکتاپ مجازی قابل اعتماد از یک یا چند مکان به VDI تکیه می کنند. به لطف تنوع VDI در انواع مختلف استقرار، فناوری VDI می تواند به همان اندازه به عنوان راهی برای دسترسی کاربران به دسکتاپ استاندارد و غیر مداوم یا تبدیل دسکتاپ مجازی خود به یک فضای کاری دیجیتالی بسیار شخصی عمل کند.

فضاهای کاری دیجیتالی مبتنی بر برنامه هستند. در داخل آنها، دسترسی ایمن و مستقیم به انواع مختلف برنامه ها، از جمله برنامه های مجازی شده از طریق تصویر سیستم عامل VDI، ضروری است.

VDI یک تجربه ثابت در دستگاه های مختلف از جمله رایانه های شخصی، تبلت ها، تلفن های هوشمند ارائه می دهد و به کارکنان و پیمانکاران آزادی عمل در نحوه کار آنها را می دهد. این اجازه می دهد تا گردش کار ساده تر و یکپارچه تری انجام شود.

VDI می تواند امنیت سایبری را بهبود بخشد و مخارج بخش IT را نیز کاهش دهد. اگرچه VDI را می توان در انواع محیط ها استفاده کرد، تعدادی مورد استفاده وجود دارد که منحصر به فرد برای VDI مناسب هستند، از جمله :

کار از راه دور : از آنجا که VDI کار دسکتاپ های مجازی را آسان می کند تا از یک مکان متمرکز استقرار و به روز شود، تعداد زیادی از شرکت ها آن را برای کاربران از راه دور اجرا می کنند.

BYOD : سیستم VDI، یک راه حل ایده آل برای محیط هایی است که به کارمندان اجازه می دهد که آنها از دستگاه های شخصی خود استفاده کنند. از آنجا که پردازش بر روی سرور متمرکز انجام می شود، VDI امکان استفاده از طیف وسیع تری از دستگاه ها را می دهد. همچنین امنیت بهتری را ارائه می دهد، زیرا داده ها روی سرور ذخیره می شوند.

کار های شیفتی : VDI غیر ثابت به ویژه برای سازمان هایی مانند مراکز تماس که تعداد زیادی کارمند دارند که از نرم افزار یکسانی برای انجام کارهای محدود استفاده می کنند، مناسب است.

چرا مجازی سازی دسکتاپ VDI ؟

VDI مزایای متعددی مانند جابجایی کاربر، سهولت دسترسی، انعطاف پذیری و امنیت بیشتر را ارائه می دهد. در گذشته، الزامات عملکرد بالا، استقرار در سیستم های قدیمی را پرهزینه و چالش برانگیز می کرد، که این مانعی برای بسیاری از مشاغل بود. با این حال، افزایش پذیرش سازمانی از زیرساخت های متراکم (HCI) راه حلی را ارائه می دهد که مقیاس پذیری و عملکرد بالا را با هزینه کمتر ارائه می دهد.

البته پیچیدگی VDI به این معنا نیست که لزوماً انتخاب مناسبی برای هر سازمانی نیست، اما مزایای متعددی را برای سازمان هایی که از آن استفاده می کنند ارائه می دهد.

تفاوت بین VDI و VM چیست؟

ماشین های مجازی یا VM فناوری ای هستند که به VDI قدرت می دهند. ماشین های مجازی “ماشین های” نرم افزاری هستند که با تقسیم یک سرور فیزیکی به چندین سرور مجازی با استفاده از یک hypervisor ایجاد می شوند. (از این فرایند به عنوان مجازی سازی سرور نیز یاد می شود.) ماشین های مجازی را می توان برای تعدادی از برنامه ها استفاده کرد که یکی از آنها اجرای دسکتاپ مجازی در محیط VDI است.

چگونه VDI را پیاده سازی کنیم؟

هنگام برنامه ریزی برای استقرار VDI، شرکت های بزرگتر باید اجرای آن را در محیط HCI در نظر بگیرند، زیرا مقیاس پذیری و عملکرد بالای HCI متناسب با نیاز های منابع VDI است. از جهت دیگر، پیاده سازی HCI برای VDI احتمالاً برای سازمان هایی که به کمتر از 100 دسکتاپ مجازی نیاز دارند، ضروری نیست (و بسیار گران خواهد بود).

علاوه بر ملاحظات زیرساختی، تعدادی از بهترین شیوه ها برای پیاده سازی VDI وجود دارد :

از آنجایی که عملکرد VDI با عملکرد شبکه ارتباط تنگاتنگی دارد، دانستن زمان اوج استفاده و پیش بینی افزایش تقاضا برای اطمینان از ظرفیت کافی شبکه، بسیار حائز اهمیت است.

برنامه ریزی ظرفیت را از قبل با استفاده از یک ابزار نظارت بر عملکرد انجام دهید تا منابع هر دسکتاپ مجازی را بفهمید و مطمئن شوید که نیازهای کلی منابع مصرف خود را می دانید.

نیازهای کاربران نهایی خود را درک کنید، و بدانید که آیا کاربران شما باید بتوانند دسکتاپ خود را سفارشی کنند یا کسانی هستند که می توانند از یک دسکتاپ عمومی کار کنند؟ (به عبارت دیگر، آیا سازمان شما برای راه اندازی VDI مداوم یا پایدار مناسب است یا خیر؟) عملکرد کاربران شما چه نیاز هایی دارد؟ شما باید تنظیمات خود را برای کاربرانی که از برنامه های گرافیکی فشرده استفاده می کنند در مقایسه با کسانی که فقط به اینترنت یا یک یا دو برنامه ساده نیاز دارند، ارائه دهید.

اکثر ارائه دهندگان مجازی سازی ابزار های آزمایشی را ارائه می دهند که می توانید از قبل برای اجرای آزمایشی VDI از آنها استفاده کنید. این مهم است که مطمئن شوید منابع خود را به درستی تهیه کرده اید یا خیر.

تفاوت مجازی‌سازی دسکتاپ با مجازی‌سازی سرور

مجازی‌سازی سرور و مجازی‌سازی دسکتاپ هر دو از فناوری ماشین مجازی استفاده می‌کنند، اما هدف آن‌ها متفاوت است.

در مجازی‌سازی سرور، یک سرور فیزیکی به چند ماشین مجازی مستقل تقسیم می‌شود تا سرویس‌هایی مانند وب‌سرور، دیتابیس، فایل‌سرور، نرم‌افزارهای سازمانی یا کنترلر دامنه روی آن‌ها اجرا شوند. تمرکز اصلی این مدل روی ارائه سرویس‌های زیرساختی و نرم‌افزاری به شبکه است.

اما در مجازی‌سازی دسکتاپ، هدف ارائه محیط کاربری شامل ویندوز، نرم‌افزارهای روزمره و دسکتاپ شخصی به کاربران نهایی است. به بیان ساده، مجازی‌سازی سرور برای اجرای سرویس‌های سازمان است، ولی مجازی‌سازی دسکتاپ برای ارائه کامپیوتر کاری به کاربران طراحی می‌شود.

البته این دو راهکار می‌توانند مکمل یکدیگر باشند. برای نمونه، VDI معمولاً روی یک زیرساخت مجازی‌سازی سرور اجرا می‌شود. یعنی سرورهای فیزیکی با فناوری‌هایی مانند VMware vSphere، Microsoft Hyper-V یا Citrix Hypervisor مجازی‌سازی می‌شوند و سپس دسکتاپ‌های مجازی کاربران روی همان زیرساخت ایجاد و مدیریت می‌شوند.

نرم‌افزار مجازی‌سازی دسکتاپ چیست؟

انتخاب نرم‌افزار مجازی‌سازی دسکتاپ به تعداد کاربران، نوع نرم‌افزارهای مورد استفاده، بودجه، زیرساخت موجود و سطح امنیت موردنیاز بستگی دارد. برخی از شناخته‌شده‌ترین راهکارها عبارت‌اند از:

Citrix DaaS و Citrix Virtual Apps and Desktops برای سازمان‌هایی مناسب است که به کنترل پیشرفته، تجربه کاربری مناسب در شبکه‌های ضعیف‌تر، مدیریت دقیق سیاست‌ها و سناریوهای پیچیده نیاز دارند.

Omnissa Horizon که پیش‌تر با نام VMware Horizon شناخته می‌شد، یکی از راهکارهای رایج VDI برای ارائه و مدیریت دسکتاپ‌ها و اپلیکیشن‌های مجازی است.

Microsoft Azure Virtual Desktop برای سازمان‌هایی که از اکوسیستم مایکروسافت و Azure استفاده می‌کنند، گزینه مهمی محسوب می‌شود. این سرویس امکان ارائه دسکتاپ ویندوزی و برنامه‌های مجازی را در بستر Azure فراهم می‌کند.

Microsoft Remote Desktop Services نیز برای پیاده‌سازی RDS و ارائه Sessionهای ویندوز سرور کاربرد دارد و در پروژه‌هایی با کاربران اداری و نرم‌افزارهای سازگار با ویندوز سرور، می‌تواند انتخاب اقتصادی‌تری باشد.

در انتخاب نرم‌افزار، فقط نام برند مهم نیست. باید سازگاری نرم‌افزارهای سازمانی، نیاز به GPU، کیفیت تجربه کاربران خارج از شرکت، مدل لایسنس، امکان احراز هویت چندمرحله‌ای، قابلیت بکاپ و پشتیبانی فنی نیز بررسی شود.

سوالات متداول

منابع: citrix و vmware